Logboek: Motorrijden in de Eifel 2010

Dinsdag, 25 mei 2010

Na een kort bezoek aan het heilige der heilige in Badhoevendorp, hierna te noemen BMW motorrad dealer Harry Meyer voor een korte controle van mijn remblokken en banden, zijn Wim, Mathijs en ik naar Halsdorf afgereden. Er was afgesproken om voor het avondeten binnen te zijn, dus leek het ons raadzaam om rond 12:00uur te vertrekken, daar de reis zo'n 4uur in beslag zou nemen. Uiteraard is hier een korte rusttijd in opgenomen. De rit ging zeer voorspoedig totdat de motor van Wim, een oude doch respectabele R80 van het merk BMW ietwat begon te sputteren. Daar de berijder hiervoor zijn snelheid van 100km/u stilaan tot 140km/u had opgevoerd, (De goede man ontkent dit tot op de dag van vandaag) dacht ik eerst aan allerlei problemen die bij een oververhitte overjarige boxer kunnen opspelen. Uiteindelijk bleek het gewoon te liggen aan een slechte benzine toevoer naar het motorblok. Zonder verdere problemen leidde de weg totaan Knuvelkes rustplaats en tankplaats. Op de rustplaats aangekomen bleek mijn GPS geen spanning meer te krijgen via het sigaretten aansteker stopcontact. Een korte inspectie leerde mij dat de zekering was doorgebrand wat het regelrechte gevolg was van kortsluiting in de steker van de GPS. Een nieuwe zekering en isolatie bracht hierin in oplossing, zodat we na een welverdiende rust na een kwartier weer verder konden rijden.
Totaan Neuenburg ging het zeer voorspoedig. Helaas begon het kort na dit pitoreske plaatsje te regenen. Nee dit is niet normaal. Ik ben wel vaker door dit oort heenreden zonder in regen te belanden. Vandaar uit ging het een stuk rustiger aan, daar het witte sop op de wegen deed vermoeden dat het wel eens spekglad kon wezen. Kort nadat we in Halsdorf waren beland brak de hemel open en het landgoed werd bedekt met een weldadige doch ongewenstte plas water.
Na het eten was het even droog en kon Mathijs ingewijd worden in de kunsten van het houthakken. Voor deze gelegenheid was een speciaal "leefjeuit blok" gereserveerd het geen betekend dat de persoon een houtblok te verwerken kreeg die door de natuur was voorzien van drie schitterende knoesten. Mathijs zou Mathijs niet zijn als hij zou opgeven en dat deed hij dan ook niet, kortom het houtblok werd tot aanmaakhout gereduceerd. Kort hierna werden we wederom getrakteerd met regen en onweer zodat wij helaas weer naar binnen moesten om aldaar koffie te nuttigen vergezeld met een heerlijk stuk apfel dinges (errug lekker). Nu we toch binnen zaten is de toertocht doorgenomen op papier en digitaal en zijn de verschillen in gedachten tussen de persoon die de rit heeft uitgezet en hij die deze heeft gedigitaliseer gelijk getrokken. Morgen gaan Wim, Mathijs en ik de proef op de som nemen en de rit op papier en middels de GPS toetsen op juistheid.

Woensdag, 26 mei 2010

De grote dag van de toertochtcontrole was aangebroken, helaas met het zacht tot hard tikken van de regendruppels tegen het slaapkamerraam. Evenzogoed toch maar opgestaan, je kunt tenslotte niet de hele dag in bed blijven liggen en het was al half negen. Na een zakelijk badkamer bezoek heb ik me gemeld in de keuken en daar werd ik verwelkomt door een stevig ontbijt met een geurige kop koffie. Tijdens dit genoegen was het overleg, hoe we het een en ander gingen aanpakken nu het weer zo lelijk was. De laptop kwam erbij voor een bezoek aan de buienradar en daarop zagen we tot onze schrik dat de regen niet van korte duur zou zijn en zo nu en dan zeer heftig zouden zijn. Daar de toertocht toch gecontroleerd moest worden, zijn we uiteindelijk maar uitgeweken naar de auto. Nood breekt wet zullen we maar zeggen ;o(

De route bestaat uit twee delen van zo'n 170km met als onderbreking een bezoek aan een museum en een lunch in een speciaal voor de gelegenheid geopende Gasthaus. Dat Gasthaus is natuurlijk tijdens het narijden getest en ik kan je vertellen dat de Strammer Max (een uitgebreide versie van onze uitsmijter) zeer smakelijk was.
Naast het feit dat de route in totaal zo'n 340 km lang is en dat deze voor het grootste gedeelte wordt vereden op smalle wegen, is deze zeer de moeite waard en lonken de wegen om daar met enige snelheid overheen te zoeven.

De route was bijna volledig foutloos uitgezet. Helaas waren er hier en daar kleine vergissinkjes gemaakt met name in de route in de GPS al kwam dat hoofdzakelijk doordat de GPS hier en daar denkt beter te weten wat voor wegen te kiezen, het hier en daar wat toevoegen van extra waypoints bracht het apparaat op andere gedachten en werd toch voor de door Ketu uitgezochtte wegen gekozen. Van alle correcties zijn aantekeningen gemaakt en bij terugkomst in Halsdorf aangekomen verwerkt. Wederom is gebleken dat het goed is om een eerder uitgezette toertocht na te rijden.

Morgen is de grote dag. Die dag is de start van het motorweekend en wordt geopend met het samenkomen op parkeerplaats Knuvelkes nabij Maastricht om twee uur alwaar we en groupe naar Halsdorf zullen afreizen.

Donderdag, 27 mei 2010

In contrast met de vorige dag, begon deze met een zacht zonlicht in mijn slaapkamer. Zacht, omdat de rolluiken vrijwel geheel gesloten waren. Na de gebruikelijke ochtendperikelen, was de groep compleet om richting Nederland te rijden om de groep op de verzamelplaats, Rustplaats Knuvelkes, te gaan begroeten. Vrijwel iedereen was keurig om twee uur op de parkeerplaats aanwezig en hadden dit jaar een vrijwel droge rit naar Limburg gehad. Van daar uit, is de gehele groep via de Verviers en St. Vith naar Duitsland vertrokken. Ikzelf bleef nog even achter daar een persoon zich nog niet had gemeld. Uiteindelijk een half uur later ben ik toch maar vertrokken en later hoorde ik dat ik hem op seconden na had gemist. Jammer.
Rond vier uur was een ieder in Halsdorf en twee uur later was het tijd voor het diner in Oberweiss. Alhier konden we kiezen uit vele verschillende maaltijden en werden tijdens de menukaart studie door Ketu gewaarschuwd, dat de schnitsel voor de volgende avond op het programma stond, dus kies wat anders. De ober vroeg ons na de keuze of de maaltijd XL moest zijn en daar een biefstukje vaak qua omvang tegenvalt, ging ik voor de XL. Tot mijn verbazing was XL een biefstuk van zeker 400gr en had ik enige angst over de kwaliteit, maar ook die was bij nader inzien XL. Tijdens de maaltijd konden mijn tafelgenoten en ik ons verbazen over een manspersoon die met een kleine grasmaaier over het lokale voetbalveld toerde. Allen probeerde de logica van de door de inwoner van Oberweiss gekozen route te doorgronden, maar helaas, deze was ver te zoeken en vele uren later zijn we er maar mee gestopt. Het was eenvoudig te warrig. Bij terugkomst was het net als twee geleden weer tijd voor een Schnapsprobe. Anja had een titel te verdedigen. Na een korte maar volledige uitleg, hoe schnaps wordt gemaakt, werden we "overhoord" en mochten we tevens schnaps proeven om hiermee uit te vinden welke grondstof voor de zes onbekende schnaps varianten waren gebruik. Voor een ieder werd het hoofdbreken en na een uur werd de winnaar bekend gemaakt. Geheel tot mijn verbazing had ik dit jaar gewonnen. Oke, in het land der blinden is een-oog koning, maar winnen is winnen. De prijs bestond uit een Schnapsreisset ;o) bestaande uit, een heupflacon en vier kleine bekertjes. Kortom ik kan met mate(n) drinken.
Wederom net als vorig jaar vond een ieder het rond elf uur wel best en in hoog tempo verdween iedereen richting het mandje om een goede nachtrust te kunnen maken zodat er morgen uitgerust aan de toertocht kan worden begonnen. Het is tenslotte 340km met slechts een rustplaats. Maar goed, het is een toerweekend, dus getoerd zal er worden.

Vrijdag, 28 mei 2010

Helaas, de dag begon nat, errug nat, veel te nat. Ik bedoel motorrijden is leuk, maar veel leuker als het asfalt enigsinds stroef is.

Rond acht uur zaten we aan de ontbijttafel te genieten van roerei met spek. Een goede bodem voor de lange dag. Er werden drie groepen gevormd. Een "snelle", een "Normale" en een "Langzame".
Ik mocht de snelle groep aanvoeren en snel reden we dan ook naar Bollendorf voor een volle tank benzine. Daarna werd het eerste gedeelte afgelegd in Luxemburg. Snel viel op dat Mathijs toch een heleboel PK's te kort komt. Maar goed, zo is de wet nu eenmaal. Hij mag met zeer grote vrachtwagencombinaties rijden, hij mag bij wijze van spreken in een Ferarri plaats nemen die de hoeveelheid in PK's in vergelijking met een Fiat Punto vele malen overstijgt, maar een motor met meer dan 37PK is in Nederland uit den bozen. Jammer, soms zijn het de PK's en niet de remmen die je kunnen redden. Dank u, minister van verkeer!!!

Nogmaals de dag begon met regen dus zijn de eerste km's met gepaste snelheid afgelegd, zelfs stilstand. Na een korte sanitaire stop had ik ook de motor maar even uitgezet. Het starten was daarna niet meer mogelijk. Na het omdraaien van de contactsleutel gingen er wel lampjes branden, maar er ging geen brandstofpomp draaien en de startmotor deed het al helemaal niet. Ik werd aangeduwd door Marcel, maar de motor sloeg niet aan. Niet zo vreemd natuurlijk als de brandstofpomp niet draait. Een inspectie van het geheel deed vermoeden dat er niets mis was. Daar het probleem optrad na het gebruik van de zijstandaard en het feit dat mijn fiets een startonderbreking heeft, ging mijn verdenking toch uit naar dit onderdeel. Toch kon ik niets fout ontdekken aan deze schakelaar. Uiteindelijk heb ik de kabel gevolgd en de connector geinspecteerd. Hier bleek vocht in te zitten en na schoonmaken werkte het geheel weer naar behoren. De rit leidde ons snel naar de Strammer Max die een ieder zich liet smaken.

Na de lunch kreeg de dichtbijzijnde ster, ik zal verder geen namen noemen daar het de zon betrof, plotseling de kans om het wolkendek te doorbreken met als gevolg dat de wegen korte tijd daarna droog werden. Nu dit gaf een plotselingen verbetering. Ik reed net als de ochtend voorzichtig weg en voelde meteen dat de motor spoorde. Het rijden viel meteen weg onder het motorrijders equivalent van het land waar het leven goed is. De bochten voelde aan alsof ze gemaakt waren om snel te nemen en in dit deel van Duitsland, en vermoedelijk ook in andere delen van Duitsland, is dat ook zo. Snel en ontspannen werd het tweede deel van de toertocht uitgereden en we waren dan ook op tijd terug in Halsdorf om ons gereed te maken voor het diner.

Het avond was in een restaurant op zo'n acht kilometer van Halsdorf. Dit restaurant staat bekend bij de lokalen voor zijn formaat schnitsels. De lappen vlees hangen zoals dat heet over de rand van je bord. Normaal gesproken weet ik daar wel weg mee, maar wanneer je zo'n 12 kilo afvalt wordt niet alleen je buikomvang kleiner maar blijkbaar ook je maag kleiner, er bleef dan ook een klein stukje over die door Ketu dan ook netjes werd afgedekt met een servetje. vijftien euro lichter een een kilo vlees zwaarder reden we weer terug naar Halsdorf voor nog een biertje en een goede nachtrust.

Zaterdag, 29 mei 2010

Vandaag stond in het teken van puzzelen. Ketu had een drietal puzzeltochten samengesteld die door ons in delen kon worden afgewerkt. Na de eerste rit kwamen we weer terug in Halsdorf en de tweede stopte in een dorpje aan de Bitburger Stausee alwaar we een rijke lunch te verwerken kregen. Vervolgens was er nog een derde tocht en die leidde naar de belletjesweg in Brockscheid met de vraag wat daar te doen was. Aldaar aangekomen bleek het een klokkengieterij te betreffen en daar we een bewijs moesten meenemen dat we daar geweest waren werd in eerste instantie de rondleiding genoten en vervolgens een paar klokken gekocht.

We waren keurig om zes uur in Halsdorf bij de grillhut voor de BBQ. Aldaar werden alle bescheiden ingeleverd bij de organisator voor controle. In de loop van de avond werd de winnaar bekend gemaakt. Ivette en Arend-Jan waren de winnaars en hadden een close finish met de groep waar ik deel van uitmaakte. Aansluitend heb ik Ketu namens alle deelnemers een mooie fles whisky aangeboden als dank voor alle moeite die hij genomen heeft om dit lange weekend tot in de puntjes te organiseren.

De avond duurde tot in de kleine uurtjes en was ondanks de stromende regen die later op de avond viel een groot succes.

Zondag, 30 mei 2010

De ochtend begon weer om 07:30uur. Veel te vroeg, als je het mij vraagt. Maar ja, het ontbijt is tussen acht en negen, dus toch maar in beweging gekomen. Aangekomen bij de ontbijttafel, bleek ik niet de eerste. De meeste waren al aanwezig en tijdens het ontbijt in een zware discussie verzeilt over hypotheekrenteaftrek en zakkenvulmentaliteit. Iets de zwaar voor bij een licht ontbijt zal ik maar zeggen.

Na het ontbijt had Ketu in gedachten om een groepsfoto te nemen, helaas moesten een paar mensen al vroeg weg vanwege verplichtingen in Nederland later op de dag. Zij staan dan ook niet op de foto, jammer maar helaas. Volgend jaar beter. Langzaam ging een ieder huiswaarts. De laatste groep, waarvan ik deeluitmaakte vertrok om tien uur. Voor mij ging de tocht tot op een langefile tussen De Lucht en Culemborg zeer voorspoedig en ik was om half drie thuis.

Hans